عبدالعلی وزیری از برجسته‌ترین و تأثیرگذارترین شخصیت‌های تاریخ موسیقی ایران است که نقش بسیار مهمی در مدرن‌سازی و تحول ساختاری موسیقی سنتی ایفا کرد. او با رویکردی علمی و آکادمیک، تلاش کرد تا موسیقی ایرانی را از قالب‌های سنتی محض خارج کرده و با استفاده از اصول موسیقی کلاسیک جهانی، ساماندهی کند. از مهم‌ترین دستاوردهای او، بازنویسی و تدوین قواعد موسیقی، از سوی دیگر تلاش برای استانداردسازی نت‌نویسی و سیستم‌های آموزشی موسیقی است. وزیری به دلیل تفکرات نوآورانه و گاه جنجالی‌اش در زمینه اصلاح ساختارهای موسیقی، همواره در صدر مباحث علمی و هنری قرار داشته است. میراث او شامل آثار ماندگار، نظریه‌های اصلاحی و تلاش‌های بی‌شمار برای ارتقای سطح دانش موسیقی در ایران است